biografisch

In mijn gezin van herkomst ben ik de oudste van vier. Ik ben opgegroeid op het platteland in een cultuur waar het groepsbelang en hard werken voorop stonden. Buiten de gebaande paden heb ik mijn eigen weg leren vinden. Zo wilde ik mijzelf graag verder ontwikkelen, studeren en ervaren hoe het is om in een ander land en een andere stad te wonen. Ik heb een jaar als au-pair in Wenen gewoond, gestudeerd in Groningen en samengewoond in Helmond en Den Bosch. Nadat ik aanvankelijk moest wennen raakte ik gaandeweg vertrouwd met de individualistische stadscultuur en genoot van de vele mogelijkheden van het leven in de stad. Dankzij deze verschillende culturen heb ik geleerd om mij aan te passen en mij te verplaatsen in soms volstrekt tegenovergestelde visies.

In 2002 ontmoet ik mijn huidige partner met zijn twee dochters die toen vier en zeven jaar waren. Het jaar ervoor was zijn vrouw en hun moeder overleden. Ik word stiefmoeder, we trouwen en krijgen een zoon. Mijn plek vinden in dit gezin, het functioneren als partner, stiefmoeder en moeder, is voor mij een zoektocht en telkens weer een rijke bron en leerschool.

Dat ik beschik over een flinke dosis optimisme en doorzettingsvermogen, maar ook onzekerheid, dat kende ik van mezelf. Mijn neiging om meer te willen dan wat praktisch haalbaar is, ruzies te willen oplossen en hoe bang ik vaak was, heb ik pas na mijn veertigste echt gevoeld. Sommige dingen gaan nooit over, maar kunnen wel hanteerbaar worden.